Op voorraad

Aantal
Totaal

52,95 42,36

Gebruik

1 capsule per dag

Samenstelling per capsule

L glutamine 166 mg
Ballota nigra 133 mg
Passiflora incarnata 133 mg
Melissa officinalis 33 mg
Valeriana officinalis 33 mg
Melatonine 296 mcg

Bevat geen allergenen

Indicaties

Angst
Slaapproblemen
Stress
Nerveuze spanning
Neerslachtigheid
Inslaapstoornissen
Rusteloosheid
ADHD
Prikkelbaarheid
Nachtmerries
Paniekaanvallen
Zenuwachtigheid

Verpakking

120 capsules

 

Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Relax Plus helpt op een natuurlijke manier te ontspannen. Door haar unieke samenstelling bevordert het de slaap en laat het lichaam tot rust komen. Relax Plus bevat melatonine, de heilige graal van de slaap. Melatonine is een natuurlijk hormoon dat wordt aangemaakt in de pijnappelklier, een kleine klier in onze hersenen. Een tekort maakt ons vatbaar voor slaapproblemen. Vanaf de leeftijd van 50 jaar neemt de melatonineproductie stelselmatig af. Extra melatonine geeft rust en bevordert de slaap. L-glutamine speelt een zeer belangrijke rol in het hersenmetabolisme. Het aan glutamine verwante GABA geeft een rustgevend effect.

In Relax Plus zijn ze aangevuld met plantenextracten van echte valeriaan, stinkende ballote, passiebloem en citroenmelisse. Echte valeriaan staat bekend om haar ontspannende werking en wordt aanzien als een mild slaapmiddel. Wetenschappelijk onderzoek naar stinkende ballote toont een helend effect bij rusteloosheid en slapeloosheid. Ook het kalmerende karakter van passiebloem en citroenmelisse werd uitvoerig beschreven. Het maakt van Relax Plus de natuurlijke weg naar de slaap.

Ballota nigra (Stinkende ballote) is een plant in de lipbloemenfamilie en is verwant aan de dovenetel. Van oorsprong komt hij uit het Middellandse Zeegebied en Centraal-Azië. Hij kan in gans Europa en het oosten van de Verenigde Staten gevonden worden. Hij groeit in bermen en langs heggen aan de kant van sloten.

De stinkende ballote is de laatste jaren opnieuw in gebruik geraakt als sedatieve plant. De spasmolytische werking was echter al veel langer bekend. Zo beschreef men uitvoering resultaten bij kinkhoestspasmen, menopauzale zenuwachtigheid en angstfobieën. In een ver verleden werd de ‘Marrube noir’ geadviseerd bij hysterie en hypochondrie.

Ander onderzoek geeft als hoofdindicaties: angsten, neurasthenie, ontregeling van het vegetatieve zenuwstelsel met een te sterk werkende sympathicus. Ondertussen is uit wetenschappelijk onderzoek gebleken dat de plant stoffen bevat zoals phenylpropanoïden. Deze hebben een sedatieve, antioxidante en bloedsuikerverlagende werking.

Stinkende ballote heeft zijn naam niet gestolen. Het is een lipbloemige die niet aangenaam ruikt, waardoor de plant in de vergeethoek geraakte. Volgens de oude literatuur zou hij naar roet moeten ruiken. Vele min of meer muffe geuren worden ondergewaardeerd, terwijl het dikwijls die geuren zijn die ons tot rust kunnen brengen. Geurstoffen zijn bijzonder geschikt om hersenen en zenuwstelsel te stimuleren of te kalmeren.

Geurproblemen bij inname kunnen met de moderne extractiemethodes worden opgelost. Als dusdoende kan Stinkende ballote als medicijn worden gebruikt. Vooral voor mensen die angstig zijn en daarbij ook last hebben van oorsuizingen is het een goede keuze.

Er zijn geen contra-indacties bekend. Bij zwangerschapsbraken enkel in lage doseringen innemen.

Bij aangewezen doseringen zijn geen bijwerkingen bekend.

Er zijn mogelijke interacties met medicijnen die op het centraal zenuwstelsel werken zoals sedativa, hypnotica, anxiolytica, antipsychotica, anthistaminica en antidepressiva.

Helend effect in combinatie met Passiflora incarnata (Passiebloem) wat betreft slapeloosheid, psychoneurosen en angsten.

Meer dan tweehonderd jaar gebruiken mensen de passiebloem als kalmerend middel om gespannen zenuwen tot rust te brengen. Vooral in de homeopathie is de passiebloem populair, bijvoorbeeld bij slaapstoornissen. In de volksgeneeskunde had de passiebloem een goede reputatie ter behandeling van neuralgieën, hysterie, nerveuze tachycardie, astma, acute ziekteprocessen en slapeloosheid.

Wetenschappelijk onderzoek heeft later aangetoond dat dit volksgeneeskundig gebruik grotendeels juist is geweest en dat de veronderstelde sedatieve werking op het centrale zenuwstelsel terecht is, ook al heeft men tot op heden niet alle werkzame bestanddelen geïdentificeerd.

De werkzame bestanddelen omvatten:

  • alkaloïden (0.025-0.032%) uit de harmaangroep als passiflorine, arbitine, yageine, loturine (harmaan), harmalol, harmine, harmaline en misschien harmol (discutabel)
  • flavonoïden berekend als hyperoside (0.3-0.4%) met vitexine, isovitexine, kaempferol, quercetine en rutine; saponarine, oriëntine, iso-oriëntine, maltol, ethylmaltol, passicol, vetzuren, etherische oliën met meer dan 150 verschillende actieve componenten
  • de wortel bevat cumarinen

Het werkzame alkaloïde, vroeger passiflorine genoemd, is bekend als 3-methyl-beta-carboline (harmaan). Het bezit een sedatieve en slaapbevorderende werking. De hoeveelheid alkaloïde aanwezig in de plant hangt sterk af van de grondsoort, de herkomst en de bereidingswijze van het product.

De passiebloem bezit sedatieve, hypnotische(slaapverwekkende), spasmolytische en pijnstillende eigenschappen. ESCOP noemt als indicaties voor deze plant gespannenheid, rusteloosheid en geïrriteerdheid welke vaak optreden samen met inslaapproblemen.

Dierstudies toonden een sedatieve werking op het centrale zenuwstelsel aan. In hoge doses ingenomen, hebben passiebloem extracten een anticonvulsieve werking. In lage doses treedt een afname van de spontane motorische activiteit op.

Eveneens constateerden onderzoekers een verlengde slaapperiode. Wetenschappers schrijven deze eigenschappen toe aan maltol en ethylmaltol. Harmane alkaloïden staan erom bekend een stimulerende invloed uit te oefenen op het centrale zenuwstelsel via het proces van mono-amino-oxidase (M.A.O.) remming. Men neemt aan dat de sedatieve werking van mantol en ethylmaltol deze stimulerende werking van de alkaloïden blokkeert, maskeert, remt of opheft.

De alkaloïden hebben bovendien een spasmolytische invloed op het gladde spierweefsel, en verlagen de bloeddruk. In Passiflora treft men tevens lage serotonineconcentraties aan hetgeen wellicht mede de ontspannende, kalmerende, stemmingsbevorderende en bloeddrukverlagende eigenschappen van de plant verklaart.

Vervolgonderzoeken met droogextracten toonden naast genoemde eigenschappen ook een opvallende anxiolytische (angstremmende) werkzaamheid aan. In verschillende documenten wijzen auteurs op de fungicide en antibacteriële werkingen van de plant.

Zowel de bestanddelen harman als harmaline versterken uteruscontracties. Gebruik tijdens zwangerschap en lactatieperiode is gecontra-indiceerd.

Bij inname van de plant of extracten kan  sufheid optreden. De rijvaardigheid en het correct bedienen van machines kan beïnvloed worden. Als deze bijwerkingen optreden, dient men af te zien van deelname aan het verkeer of het bedienen van machines. Incidenteel treden overgevoeligheidsreacties op.

Er zijn mogelijk interacties met centraal deprimerend werkende medicijnen zoals sedativa, hypnotica, anxiolytica, antipsychotica, anthistaminica.

Bij slaapstoornissen: volwassen nemen 2 capsules met een glas water voor de hoofdmaaltijd en 2 capsules voor het slapengaan; bij nervositeit en angst: 3 maal daags 1 capsule bij de maaltijd met een glas water. Kinderen: 1 capsule bij de avondmaaltijd en 1 capsule voor het slapengaan.

Bij slaapproblemen, stress, depressiviteit en zenuwachtigheid heeft Passiebloem een synergistische werking met Valeriana officialis (Echte Valeriaan). Met Melissa officialis (Citroenmelisse) werkt het angstremmend.

Citroenmelisse stamt uit het Middellandse Zeegebied, maar komt tegenwoordig ook elders voor. Het is een bekend keukenkruid en kenmerkt zich door zijn aangename citroengeur, frisse groene bladeren en witgele tot licht blauwpaarse bloempjes.

Over citroenmelisse zijn vele uitspraken gedaan die allen wellicht een kern van waarheid bevatten. John Gerard schreef dat het “het hart troost en alle droefheid verdrijft”. In de Middeleeuwen was het een geliefd bestanddeel van jeugdelixers. De alchemist Paracelsius maakte er een brouwsel van dat hij “primum ens melissae” noemde, en tot in de 18e eeuw geloofde men dat dit mengsel “de jeugd verlengde”.

John Evelyn schreef in 1679 over de plant: “Melisse is onovertroffen voor de hersenen omdat zij het geheugen versterkt en de melancholie krachtdadig verjaagt”.

De werkzame bestanddelen omvatten:

  • etherische olie (0.06-3.75%) met monoterpenoïde aldehyden (35-38%) als citral a, citral b, citronella, linalol, geraniol
  • flavonoïden als luteoline, quercitine, apigenine en kaempferol
  • bitterstoffen, looistoffen (4%), ursolzuur, oleanolzuur, koffiezuur, polyfenolen als rozemarijnzuur (tot 4%)
  • terpenen als pineen en limoneen
  • citronal is verantwoordelijk voor de aangename geur en citroensmaak
  • de gedroogde plant bevat slechts 0.02-0.2% etherische olie

Citroenmelisse is namelijk in het bijzonder geïndiceerd bij gespannenheid, angst, rusteloosheid en geïrriteerdheid. Ook wordt het een “fytotranquillizer” genoemd.

Het is een aromatisch maagmiddel (bevat bitterstof en etherische olie) dat men kan inzetten ter verlichting van maagdarmstoornissen met krampen (carminativum en spasmolyticum). De plant verhoogt bovendien de galsecretie, hetgeen de spijsvertering optimaliseert.

In dierstudies toonden wetenschappers een spasmolytische werking aan op zowel het spierweefsel van de darmen als van de luchtpijp als gevolg van de aanwezigheid van de etherische oliën.

Wetenschappers kennen aan het rozemarijnzuur ontstekingsremmende eigenschappen toe. Ook werden in verschillende onderzoeken sedatieve effecten aangetoond. Extracten -in lage doses verstrekt- verlengen de slaapperiode, in hoge doses hebben zij een perifere -maar niet centrale- pijnstillende werking.

Waarschuwingen en contra-indicaties worden in de literatuur niet genoemd. Toch blijft voorzichtigheid geboden aangaande inname van extracten in de zwangerschap of lactatieperiode.

De literatuur vermeldt geen bijwerkingen. Wel wordt gesteld dat citroenmelisse reeds bij kleine doses werkt en dat het zinloos is de dosering sterk op te drijven. Een combinatie van melisse met munt is waardevol. Munt is weliswaar een sterker carminativum, maar smaakt minder goed en heeft geen sedatieve eigenschappen.

Er zijn theoretisch gezien mogelijke interacties met medicijnen voor de schildklier als levothyroxine, en medicijnen die bloedverdunnend werken (aspirines, anticoagulantia, antiaggregantia en NSAID’s). Er is mogelijk een interactie met sedativa, hypnotica, anxiolytica,…

Droogextract, gestandaardiseerd op 0,1 % etherische olie: 3 maal daags 200 à 400 mg

Bij slapeloosheid door nervositeit heeft Citroenmelisse een helende werking in combinatie Valeriana officialis (Echte valeriaan), Passiflora officialis (Passiebloem).

De echte valeriaan komt van oorsprong in Europa voor en groeit bij voorkeur langs het water, slootranden, op vochtige, drassige gronden in de buurt van kreupelhout en loofbossen. Het is een sterke overblijvende plant met een uitgebreid wortelstelsel en een korte wortelstok.

In de Middeleeuwen pasten natuurgenezers de valeriaanwortel toe als kalmerend middel bij bepaalde vormen van epilepsie. John Gerard schreef in 1597 over de plant: “Voor wie last heeft van kramp en andere stuipen en voor al degenen die zich bij een val bezeerd hebben”.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikte men de plant bij de behandeling van neurosen en de zogenaamde “shell-shock’. Dit zijn neurotische verschijnselen bij soldaten als gevolg van de verschrikkingen op het slagveld.

Behalve als kalmerend middel was valeriaanwortel vroeger populair bij de behandeling van wonden, zweren, spierkrampen en nerveuze kriebelhoest. Men dacht dat de wortels tevens pijnstillende, bloeddrukverlagende en spijsverteringsbevorderende eigenschappen bezaten.

Het meest werd de valeriaanwortel echter toegepast bij hysterie, opwindingstoestanden, slaapstoornissen, hypochondrie, migraine, krampen, kolieken, reumatische pijnen, dysmenorroe en nerveuze spanning.

De werkzame bestanddelen omvatten:

  • etherische oliën (0.5-2%) met als hoofdcomponenten valereenzuur, isovalereenzuur en isovaleriaanzuur, ontstaan uit hydrolyse van valepotriaten. De meest actieve geïdentificeerde componenten zijn monoterpeen koolwaterstoffen (alpha-pineen, alpha-fencheen, beta-pineen, limoneen), sesquiterpeen koolwaterstoffen (beta-bisabolol, alpha-curcumeen, alpha-, beta- en gamma-valleen), terpeenalcoholen (alpha-kessylalcohol), terpeenketonen (valeranon), terpeenesters (isovaleriaanzuur bornylesther), terpeenaldehyden (valerenal)
  • iridoïde esters of valepotriaten (0.5-2%); valepotriaten is de verzamelnaam voor valeriaan-epoxy-tri-esters welke bestaan uit valtraat (80-90%), didrovaltraat (1-5%), acevaltraat (0.5-2%) en isovaleroxy-hydroxy-didorvaltraat (0.5-5%). De valtraten en didrovaltraten zijn volgens vele auteurs zeer werkzame componenten
  • alkaloïden (0.1%): meer dan 10 verschillende alkaloïden zijn geïdentificeerd waaronder valerianine, valerine, chatidine en actinidine
  • GABA (gamma-aminobutyric-acid): gamma-aminoboterzuur (remt de neurotransmissie)
  • overige componenten: koffiezuur, chlorogeenzuur, choline, looistoffen, flavonoïden, glutamine en arginine (in relatief hoge concentraties), was, hars en methyl-2-pyrrolketonen.

Het achterhalen van het werkingsmechanisme van de valeriaanwortel was geen eenvoudige zaak. Ook momenteel is het werkingsmechanisme slechts ten dele bekend. De verse wortel is nagenoeg reukloos en kan pas na het drogen verder verwerkt worden. Tijdens droging komt isovaleriaanzuur vrij waardoor de typische, sterk prikkelende geur ontstaat waar katten zo dol op zijn.

De meeste gangbare valeriaanpreparaten zijn weinig stabiel doordat zij talrijke fermenten bevatten die de actieve componenten aantasten. Het produceren van een kwalitatief goed product is uiterst moeilijk. De valepotriaten zijn namelijk zeer labiel, zowel thermo-, mineraalzuur- als alkalilabiel. Zij degraderen tijdens het productieproces en worden slecht opgenomen bij orale toepassing.

Dierstudies bewezen dat zowel de etherische oliën als de valepotriaat fracties sedatieve eigenschappen bezitten. Door middel van het verrichten van biochemische onderzoeken stelden wetenschappers vast dat valereenzuur remmend werkt op het enzymsysteem dat de centrale afbraak van GABA regelt. Deskundigen associëren verhoogde GABA-concentraties met een dempend effect op het centrale zenuwstelsel. Als zodanig kan valereenzuur betrokken zijn bij de sedatieve werking.

Uit dierstudies blijkt tevens dat een specifieke bestanddeel aanwezig in de valepotriaten -Vpt2- sterke rustgevende, anticonvulsieve, bloedvatverwijdende en anti-aritmische eigenschappen bezit. In nieuwe onderzoeken wijzen deskundigen op de waarde van GABA met betrekking tot de ontspannende werking van valeriaan wortelextracten. Het hoge gehalte aan glutamine dat in hydrofiele extracten werd aangetroffen, draagt mogelijk ook bij aan deze ontspannende werking.

Een groot aantal humane studies beschrijft de sedatieve werking van valeriaan. Onderzoekers constateerden een matig slaapbevorderende activiteit bij zowel “normale” slapers als patiënten met slaapstoornissen. Het meest opvallende uit deze onderzoeken is de verbetering in subjectieve slaapstoornis-parameters zoals de frequentie van het wakker worden, de slaaptijd, innerlijke onrust, spanning en slaapkwaliteit.

Minstens even opvallend echter is dat de onderzoekers geen enkele verandering constateerden in de objectieve parameters zoals EEG-parameters. Des al niet te min beoordelen de meeste deelnemers (61%-76%) de wortelextracten als zeer positief. Vooral de slaapkwaliteit verbetert sterk. De ESCOP noemt in haar monografie de indicaties gespannenheid, rusteloosheid en geïrriteerdheid met inslaapproblemen als gevolg.

Immuuncellen (met name lymfocyten en macrofagen) gebruiken grote hoeveelheden glutamine, zelfs in perioden wanneer er geen groot beroep wordt gedaan op het immuunsysteem. Op het moment van een immuunrespons, als immuuncellen zich sterk moeten vermenigvuldigen en er allerlei antistoffen moeten worden aangemaakt, neemt het verbruik van glutamine echter dramatisch toe.

Bij kortdurende immuunstress is de eigen productie, deels uit vertakte keten aminozuren (BCAA’s) in spierweefsel, meestal nog wel toereikend om in de behoefte te voorzien. Wanneer de stressituatie voortduurt, schiet de endogene productie tekort, met spierafbraak en immuunzwakte tot gevolg.

Een tekort aan glutamine kan zo leiden tot een verminderde afweer tegen pathogenen in darm en luchtwegen. Onderzoekers hebben verlaagde s-IgA-niveaus in het speeksel in verband gebracht met een verhoogd optreden van Candida en andere infecties.

L-glutamine is het meest voorkomende vrije aminozuur in het lichaam en is bij meer stofwisselingsprocessen betrokken dan elk ander aminozuur. De meeste weefsels zijn in staat om zelf glutamine aan te maken, maar enkel de skeletspieren, longen, hersenen en het vetweefsel kunnen een dermate grote hoeveelheid glutamine aanmaken die vervolgens aan het bloed kan worden afgegeven.

Omdat vrijwel alle cellen van het lichaam glutamine kunnen aanmaken (met name spiercellen), is glutamine lange tijd beschouwd als niet-relevant waar het gaat om suppletie. Mede daarom werd er weinig onderzoek naar verricht.

Het blijkt echter dat L-glutamine semi-essentieel kan zijn, omdat de eigen productie onder bepaalde omstandigheden tekort kan schieten. Tijdens stress, vasten, zware sportbeoefening, levercirrose en ernstige ziekten, kunnen gemakkelijk deficiënties ontstaan.

L-glutamine fungeert bij een zeer groot aantal stofwisselingsprocessen, waaronder de zuur-basebalans, de stofwisseling van eiwit, vet en koolhydraten, de regulering van het celvolume, de productie van glutathion en de regulering van de balans tussen katabolisme en anabolisme. Het is een belangrijk substraat voor sneldelende cellen, zoals die van de darmmucosa en het immuunsysteem. Om die reden kan het ook een belangrijk nutriënt zijn bij wondgenezing en spieropbouw.

Bij onrust en zenuwachtigheid kent echte valeriaan een positief effect in combinatie Melissa officinalis (Citroenmelisse). Ook synergie met Passiflora officialis (Passiebloem). Combinatie met Eleuterococcus senticosus (Siberische ginseng) kent een remmend effect bij de symptomen van burn-out en slapeloosheid door overspanning.

1 à 4 maal per dag 200 mg; om in te slapen: 200 à 400 mg

Er zijn mogelijke interacties met medicijnen die op het centraal zenuwstelsel werken zoals sedativa, hypnotica, anxiolytica, antipsychotica, anthistaminica en antidepressiva. Valepotriaathoudende echte valeriaanproducten verminderen de ontwenningsverschijnselen na het staken van de inname van benzodiazepines, dit door de affiniteit van valepotriaten met GABA- en benzodiazepine-receptoren.

Echte valeriaanproducten kunnen de slaapbevorderende en anestheserende werking van barbituraten en narcotica verhogen. Alcoholgebruik bij het inname van echte valeriaan wordt afgeraden.

Gebruik tijdens de zwangerschap of lactatieperiode en door kinderen jonger dan 3 jaar wordt ontraden.

Gelijktijdig gebruik van alcohol kan de werking versterken. Het exacte werkingsmechanisme van de valeriaanwortel is nog niet opgehelderd. Het is raadzaam combinaties met reguliere sedativa en/ of psychische tonica te vermijden daar interacties in principe mogelijk zijn.

Langdurig gebruik in hoge doses veroorzaakt reboundeffecten. Overdosering bij dieren leidde tot spierspasmen. Zeer hoge overdoseringen veroorzaakten convulsies met een dodelijke afloop. Toepassing van hoge doses of gedurende een lange aaneengesloten periode wordt afgeraden.

Glutamine is het meest voorkomende aminozuur in de hersenvloeistof, wat aangeeft dat het een belangrijke rol speelt in het hersenmetabolisme. Het aan glutamine verwante glutaminezuur (glutamaat) is zelf een belangrijke exciterende (stimulerende) neurotransmitter. Dit glutaminezuur kan ook (met behulp van vitamine B6, vitamine B12 en mangaan) worden omgezet in GABA (gamma-amino-boterzuur) dat weer een remmende (sederende) neurotransmitter is.

Een veel gebruikte dagdosering L-glutamine ligt tussen de vijf en tien gram per dag. Het verdient de voorkeur de hoeveelheid in meerdere kleine porties te verdelen en verspreid over de dag in te nemen.

Om competitie met andere aminozuren tegen te gaan, is het aan te raden glutamine tenminste een half uur voor de maaltijd in te nemen. De dosis kan naar behoefte of op geleide van het klinisch beeld worden aangepast.

Glutamine is hittegevoelig. Meng daarom geen glutamine met hete dranken. Inname van glutamine vlak voor het slapen kan leiden tot inslaapproblemen, mogelijk door een effect op de GABA/Glutamaat index en neurotransmitters, waardoor het zenuwstelsel geprikkeld wordt. Bij inslaapproblemen is het advies glutamine niet vlak voor het slapengaan in te nemen en de doses over de ochtend en middag te spreiden.

Interacties met reguliere of natuurgeneesmiddelen zijn mogelijk. Raadpleeg hiervoor een deskundige.

Algemeen geldt dat het gebruik van L-glutamine veilig is. Doseringen van 20 tot 30 gram in een keer werden door gezonde volwassenen zonder bijwerkingen verdragen en onderzoek toont dat atleten die gedurende 14 dagen dagelijks 28 gram glutamine innamen geen enkel negatief effect ondervonden. Gezien het effect van glutaminesuppletie op de insulinesecretie is voorzichtigheid geboden bij personen die diabetesmedicatie gebruiken.

Ervaring heeft uitgewezen dat sommige mensen kennelijk overgevoelig zijn voor monosodium glutamaat (MSG, E621), het natriumzout van glutaminezuur dat als smaakversterker in veel kant-en-klare soepen, sauzen en maaltijden wordt gebruikt. Hoofdpijn, misselijkheid, duizeligheid, hartkloppingen, koud zweet, buikpijn, roodheid en andere symptomen kunnen voorkomen. Mogelijk zouden zij ook op suppletie met L-glutamine kunnen reageren.

In de aangegeven dosering zijn van L-glutamine geen contra-indicaties bekend.

Vanwege zijn grote massa is het spierweefsel de grootste producent van glutamine in het lichaam. L-glutamine is ook de drijvende kracht achter het proces van spieropbouw. Glutamine is het meest voorkomende, meest gebruikte aminozuur in het spierweefsel. Als er niet voldoende glutamine aanwezig is, stagneert de eiwitsynthese. Wanneer dan zware lichamelijke inspanning wordt verricht, zal de paradoxale situatie optreden dat de glutamineniveaus sterk zullen dalen, dus juist op de momenten dat het lichaam er de grootste behoefte aan heeft.

Glutaminesuppletie bij duursporters ondersteunt het darmepitheel en stimuleert het immuunsysteem, wat de kans op infecties vermindert en het lichaam zijn energie ten goede laat komen aan de prestaties.