Op voorraad

Aantal
Totaal

20,65

Gebruik

1 à 3 tabletten per dag

Samenstelling per tablet

Boswellia Serrata 315 mg
Curcuma longa 315 mg
Ribes Nigrum 52,5 mg
Lecithine 50 mg

Bevat het volgende allergeen: soja

Indicaties

Spierpijn
Gewrichtspijn
Ochtendstijfheid
Artritis
Artrose
Jicht
Acute – en chronische ontsteking Slijmbeursontsteking

Verpakking

60 tabletten

 

Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Curcumix Plus is een natuurlijke ontstekingsremmer. Het verlicht gewrichtspijn bij artrose en artritis en is nuttig bij acute en chronische ontstekingen en spierpijn. Curcumix Plus ontleent zijn naam aan curcumine, de meest werkbare stof in Kurkuma, een natuurlijke ontstekingsremmer en pijnstiller die al eeuwen in India wordt gebruikt. De lecithine in Curcumix Plus verbetert de opname van curcumine. Extract van Indiase wierook is functioneel bij ontstekingen en reumatische aandoeningen. De werking berust op leucotriënen-remming. Leucotriënen zorgen voor het aanwakkeren en onderhouden van het ontstekingsproces.

Ook zwarte aalbes-extract geeft Curcumix Plus een ontstekingsremmende werking. Als ‘struik van duizend deugden’ zijn de knoppen van de zwarte aalbes bovendien rijk aan antioxidanten. Curcumix Plus kan worden gebruikt bij alle vormen van ontsteking en pijn.

Wierook wordt gewonnen uit de wierookboom, die in droge streken van onder andere India veel voorkomt. Het gebruik van wierookhars als therapie stamt uit de ayurvedische geneeskunde en werd vroeger al gebruikt tegen allerlei ontstekingsziekten zoals reumatoïde artritis en darmontstekingen. Als men langere tijd dit middel inneemt, is bij sommige patiënten een duidelijke  verbetering zichtbaar en dit zonder de bijwerkingen van corticosteroïden.

De werking is farmacologisch onderzocht en berust op het remmen van het ontstekingsproces via de zogenoemde leucotriënen-remming. Leucotriënen zorgen in het lichaam voor het aanwakkeren en onderhouden van het ontstekingsproces. Boswellia-zuren remmen het enzym 5-lipoxygenase, dat een sleutelrol speelt in de aanmaak van leucotriënen. De werking ervan lijkt op die van aspirineachtige stoffen. In 2008 werd ontdekt dat Boswellia als zogenaamde COX-1-remmer werkt.

Ook remmen Boswellia-zuren in mindere mate COX-2. COX is een groep enzymen die de synthese van prostaglandines voor hun rekening nemen. Ook prostaglandines zijn betrokken bij ontstekingsprocessen. Wanneer in de studie arachidonzuur of Ibuprofen werd aangeboden, werd de COX-remming opgeheven doordat Boswellia werd afgestoten van de COX. Aspirine heeft een vergelijkbare werking op COX. In sterke mate remt aspirine COX-1, en in mindere mate COX-2, waardoor de bloedplaatjes niet samenklonteren, wat een ontstekingsremmend effect heeft.

Het mechanisme zou ook bij aderverkalking zinvol kunnen zijn, zo bleek uit dierproeven. Klinisch bewijs is vrijwel onmogelijk, omdat daarvoor hele lange en dure studies gedaan moeten worden.

Niet geven aan zwangere en zogende vrouwen.

Er zijn mogelijke interacties met NSAID’s (niet-steroïdale ontstekingswerende medicijnen) zoals aspirine, Ibuprofen en Naproxen, die minder effectief zouden werken.

Er zijn eveneens mogelijke interacties met cholesterolverlagende medicijnen, anti-astmatische medicijnen, antischimmelpreparaten en kankerremmers. Ook interacties met glucosamines en chondroïtinesulfaten: toegediend met Boswellia verhogen ze het positief effect bij gewrichtsklachten.

Er zijn tot slot mogelijke interacties met Allium sativum (Knoflook) -het cholesterolverlagend effect wordt nog in de hand gewerkt-, en Melaleuca alternifolia (Tea tree) – Boswellia versterkt het schimmelwerend effect.

Bij de aangegeven doses zijn geen bijwerkingen gekend. Evenwel worden zelden aangegeven: vage maagklachten, misselijkheid, zure oprispingen, volheidsgevoel en diarree. Wierookhars is geschikt voor langdurig gebruik: het leidt niet tot irritatie of zweren, dit in tegenstelling tot sommige NSAID’s.

De aangeraden gemiddelde dagdosis van het hars bedraagt 1,2 tot 2,4 g/dag, in drie giften. Het hars kan vers gebruikt of gedroogd worden. Dit laatste kan tot poeder gemalen worden. Er kan ook een etherische olie door distillatie uit gewonnen worden en er kunnen afkooksels van gemaakt worden.

Extracten kunnen gestandaardiseerd worden op totale organische zuren of meer specifiek op pure Boswellia-zuren. Verbetering van gewrichtssymptomen treedt gewoonlijk in na drie tot vier weken en worden over het algemeen duidelijk na acht weken. Bij 97 % treedt matige tot uitgesproken verbetering op. Bij astmatische klachten is 70 % merkbaar beter na zes weken inname.

Wierook kent een synergistische werking met Curcuma xanthorrhiza (Javaanse kurkuma, wortel), Zingiber officinale (Gember, wortel) en Withania somnifera bij gewrichtsaandoeningen.

Sinds mensenheugenis wordt de Curcuma longa, de Geelwortel, in India, Zuid-China en andere tropische en subtropische landen gekweekt. Men vermoedt dat Geelwortel oorspronkelijk uit Oost-Indië komt, maar zeker weet men dit niet omdat de plant nooit in het wild is aangetroffen. De plant lijkt qua bloei- en groeiwijze erg op gember en is er ook familie van (Zingiberaceae).

Onderzoeken tonen aan dat Curcuma longa krachtige cholagoge en choleretische eigenschappen bezit. De monografie van de WHO beschrijft zijn werkingen als hepatoprotectivum (levercelbescherming), antioxidant, ontstekingsremmer, evenals zijn antibacteriële- en fungicide eigenschappen (schimmeldodend).

Curcumine is een krachtige (vetoplosbare) antioxidant en radicaalvanger van zuurstofradicalen en reactieve stikstofdeeltjes. Indirect zorgt curcumine voor een betere antioxidantverdediging door toename van de activiteit van antioxidantenzymen (glutathionperoxidase, superoxidedismutase, catalase) en stijging van de glutathionspiegel (de belangrijkste intracellulaire antioxidant) door de expressie van genen voor gcL (glutamate-cysteïne ligase, het snelheidsbeperkende enzym in de glutathionsynthese) te verhogen.

Curcumine biedt ondersteuning bij ziekteprocessen die zijn geassocieerd met lipidenperoxidatie zoals atherosclerose, neurodegeneratieve ziekten (waaronder de ziekte van alzheimer) en ontstekingsziekten. In dieronderzoek is aangetoond dat curcumine ischemie-reperfusieschade in hart en hersenen beperkt. Curcumine beschermt de hersenen tegen beschadiging door alcoholgebruik, waarbij vermindering van oxidatieve stress en lipidenperoxidatie en verbetering van de glutathionspiegel in hersenweefsel is waargenomen. Een lage orale dosis curcumine (20 mg per dag gedurende 75 dagen) leidde bij gezonde vrijwilligers tot significante daling van lipidenperoxidatie in serum met 60 %.

Curcumine remt zowel acute als chronische ontstekingsprocessen. Dit komt allereerst doordat het de vorming van pro-inflammatoire eicosanoïden (arachidonzuurmetabolieten) tegengaat. Deze krachtige ontstekingsmediatoren ontstaan wanneer arachidonzuur uit membraanfosfolipiden wordt vrijgemaakt door fosfolipase-a2. Arachidonzuur wordt vervolgens door de enzymen COX-2 (cyclooxygenase-2) en 5-LOX (5-lipoxygenase) omgezet in type-2-prostaglandines en type-5-leukotriënen. In laboratoriumtesten is aangetoond dat curcumine de activiteit van de enzymen fosfolipase-a2, COX-2 en 5-LOX significant remt. Dat curcumine fosfolipase-a2 remt, is heel gunstig omdat het losknippen van arachidonzuur uit membraanfosfolipiden de snelheidsbeperkende stap is in de productie van pro-inflammatoire eicosanoïden. Pro-inflammatoire eicosanoïden bevorderen niet alleen typische ontstekingsziekten maar ook neurodegeneratieve ziekten, diabetes type 2, hart- en vaatziekten, auto-immuunziekten en COPD.

De tweede, niet minder belangrijke manier waarop curcumine ontstekingen tegengaat, is door inhibitie van geactiveerde NF-kB (nuclear factor kappa-B). NF-kB is een groep induceerbare transcriptiefactoren, aanwezig in vrijwel alle lichaamscellen, die controle uitoefent over de transcriptie van genen die de ontstekingsrespons reguleren door de productie van cytokines, chemokines, adhesiemoleculen, metalloproteïnases en acute-fase-eiwitten. Ontstekings- en immuunreacties worden, vooral na activering door pathogene micro-organismen, grotendeels gecoördineerd door NF-kB. NF-kB zorgt voor toename van oxidatieve stress.

Activering van NF-kB is onder andere in verband gebracht met astma, contactallergie, atherosclerose, hartfalen, ischemiereperfusie, AIDS, septische shock, (reumatoïde) artritis, sarcoïdose, COPD, diabetes, Irritable Bowel Disease (IBD) en multiple sclerose. Onderzoekers vermoeden dat toename van de activiteit van NF-kB een belangrijke oorzaak is van verouderingsziekten en van invloed is op de levensverwachting. Dit zou betekenen dat curcumine een antiverouderingsmiddel is.

In een humane pilotstudie is aangetoond dat curcumine postoperatieve zwelling en ontsteking tegengaat. Vijfenveertig patiënten die net een liesoperatie achter de rug hadden, kregen vijf dagen een placebo, curcumine (1.200 mg per dag) of fenylbutazon (300 mg per dag). Curcumine en (in mindere mate) fenylbutazon hadden een significante ontstekingsremmende werking met vermindering van pijn, gevoeligheid en zwelling vergeleken met placebo.

Activering van NF-kB speelt vermoedelijk een centrale rol in het ziekteproces van reumatoïde artritis. Oraal toegediende curcuminoiden (117 mg/kg/dag) remden significant de acute en chronische fase van experimentele reumatoïde artritis. Vanaf de vierde dag voordat artritis werd opgewekt, kregen proefdieren curcumine toegediend. Dit leidde tot 48 % inhibitie van het acute ontstekingsproces en 45 % inhibitie van het chronische degeneratieve proces. De dosis curcuminoïden die werd gebruikt is vergelijkbaar met een dosis van één gram per dag voor mensen van zeventig kilogram.

Curcumine-suppletie had veel minder effect wanneer het pas acht dagen na het opwekken van artritis (in de acute fase) werd gegeven. In een kleine dubbelblinde studie gebruikten achttien mensen met reuma twee weken curcumine (1.200 mg per dag) of een NSAID (300 mg fenylbutazon per dag). Zowel curcumine als fenylbutazon verminderden significant ochtendstijfheid en gewrichtszwelling en verbeterden het lopen.

Curcumine is getest in een diermodel voor inflammatoire darmziekten (ziekte van Crohn, colitis ulcerosa). Het dieet van muizen met colitis bevatte 0,5, 2 of 5 % curcumine. Suppletie met curcumine zorgde voor suppressie van NF-kB met vermindering van pro-inflammatoire cytokines (IL-1-bèta, IL-6, tNF-alfa, IL-12 en interferon-gamma) en vermindering van klinische en histologische tekenen van slijmvliesontsteking in de dikke darm. De studie liet voor het eerst zien dat behandeling met curcumine experimentele colitis bij muizen verlicht en ondervoeding en dood kan voorkomen.

Curcumine (72 tot 144 mg per dag) werkt mogelijk ook bij het prikkelbare-darmsyndroom (spastisch colon). Een niet-placebo-gecontroleerde pilotstudie met 207 mensen met een spastische darm liet na acht weken verbetering zien van buikpijn, ontlastingspatroon en kwaliteit van leven.

Curcuma heeft een brede antimicrobiële activiteit en remt (in-vitro) de groei van grampositieve bacteriën (Staphylococcus aureus), virussen (hIv, humaan papillomavirus), pathogene schimmels, protozoa (Leishmania, giardia lamblia, trichomonas vaginalis, plasmodium) en wormen.

Van belang is dat Kurkuma-extract (in-vitro) de MRSA-bacterie (Multi Resistente Staphylococcus aureus) remt en deze opnieuw gevoelig maakt voor betalactam-antibiotica. In-vitro is aangetoond dat de etherische oliën van Kurkuma in een lage concentratie grampositieve bacteriën zoals Staphylococcus aureus remmen en dit even goed doet als ampicilline, doxycycline en gentamycine.

In onderzoek is bevestigd dat curcumine de wondheling bevordert. Het stimuleert migratie van macrofagen, neutrofielen en fibroblasten naar de wond, versnelt de wondcontractie, stimuleert de vorming van granulatieweefsel, ondersteunt de nieuwvorming van bloedvaatjes (neovascularisatie) en verbetert re-epithelialisatie. Curcumine versnelt ook het herstel van moeilijk helende wonden door ontsteking, diabetes, hydrocortisongebruik of bestraling. Bijkomend voordeel is dat Kurkuma wondinfectie helpt voorkomen.

Kurkuma vermindert pijn en versnelt de heling van maag- en duodenumzweren. Afgezien van de antioxidatieve en ontstekingsremmende werking, zorgt het voor een betere beschermende slijmlaag. Daarnaast is Kurkuma een natuurlijke maagzuurremmer: het verlaagt (histaminegeïnduceerde) maagzuursecretie door dosisafhankelijke competitieve binding aan h2-histaminereceptoren. Het is nog niet duidelijk welk bestanddeel voor dit effect verantwoordelijk is.

Ook remmen Kurkuma en curcumine (in-vitro) de groei en aanhechting van de bacterie helicobacter pylori, de veroorzaker van maagzweren. Curcumine gaat maagzweren door stress, alcohol, reserpine en NSAID’s tegen. In een dierproef waarin maagzweren werden geïnduceerd met indomethacine, zorgde curcumine voor dosisafhankelijke bescherming van het maagslijmvlies. 60 mg curcumine per kilogram lichaamsgewicht kon 85 % van de schade door indomethacine voorkomen.

In een Thaise studie waren negentien van de vijfentwintig patiënten met endoscopisch aangetoonde ulcus pepticum binnen twaalf weken genezen door behandeling met curcumine (vijf keer 600 mg per dag). Andere patiënten met klachten van dyspepsie, gastritis en slijmvliesirritatie hadden baat bij curcumine-suppletie.

Curcumine remt atherosclerose. Dit is in proefdieronderzoek aangetoond. Dit komt door remming van lipidenperoxidatie, verbetering van de vaatendotheelfunctie, remming van proliferatie van gladde spiercellen in de vaatwand en een betere vaatverwijding. Curcumine verlaagt de LDL-cholesterol- en triglyceridenspiegel, verbetert de HDL-cholesterolspiegel, remt LDL-oxidatie, remt plaatjesaggregatie, verlaagt een te hoge fibrinogeenspiegel en verbetert de ratio tussen (ongunstig) apolipoproteïne-B (apoB) en (gunstig) apoa.

Curcumine kan het metabolisme van medicijnen beïnvloeden. Het kan de werking van bloedverdunners versterken en is (in hoge doseringen) gecontra-indiceerd bij grote galstenen of afsluiting van de galwegen door galsteenblokkade, obstructieve icterus, acute galsteenkolieken en extreem toxische leveraandoeningen. Gebruik van het extract  tijdens de zwangerschap en lactatieperiode wordt ontraden.

Te hoge doseringen kunnen aanleiding geven tot prikkeling van het maagslijmvlies en dienen vermeden te worden door patiënten met een maag- of darmzweer. Soms kan het gebruik van Geelwortel-extracten de frequentie van de ontlasting verhogen.

Drie keer per dag 400 mg curcumine staat gelijk aan zes tot acht theelepeltjes Kurkuma-poeder. Er bestaan ook gestandaardiseerde tabletten, dan weet men precies welke dosering men inneemt.

Vanuit de traditie geeft men een dosis van 1,5 tot 3 gram van de Geelwortel verspreid over verschillende doses. In India gebruikt de bevolking tussen de 2 en 2,5 gram, wat gelijk zou staan aan 60 tot 200 milligram van de stof curcumine. De inhoudsstoffen kunnen dus nogal variëren. Een gestandaardiseerd product komt beter tegemoet aan het doel waarvoor men het zou willen gebruiken.

Ribes nigrum, de Zwarte aalbes of Zwarte bes genoemd, behoort tot de familie van de Glossulariaceae en komt oorspronkelijk voor in Centraal- en Oost-Europa, alsook in delen van Azië. Sinds de zeventiende eeuw wordt deze struik gecultiveerd en kunnen we hem nog zelden in het wild aantreffen. De abt Bailly de Montaren, die professor was aan de Sorbonne, beschreef Ribes nigrum in de achttiende eeuw als “de struik van duizend deugden”. Vooral in Bourgondië is de cassislikeur nog altijd een bekende specialiteit. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de consumptie aanbevolen door de Britse regering vanwege het gehalte aan vitamine C. Aalbessensiroop werd er aan kinderen gratis uitgedeeld om het gebrek aan vitamine C uit andere vruchten op te vangen.

Niet alleen de bessen worden gebruikt in de voeding en omwille van de gezondheidsbevorderende eigenschappen, ook de knoppen, zaden en bladeren bevatten vele actieve bestanddelen.

De knoppen van Ribes nigrum bezitten antioxidatieve eigenschappen. Een studie uit 2008 onderzocht het effect van de extractiemethode op vrije radicalen. Vooral de waterextracten waren actief. In een ander onderzoek scoren Zwarte aalbessen het beste op ijzer-reducerend vermogen, beter dan bosbessen, frambozen, rode bessen en veenbessen. IJzer is zoals bekend een sterke pro-oxidant.

Een gerandomiseerde cross-overstudie onderzocht de effecten van de inname van een mengsel van Zwarte aalbessensap met appelsap (1:1) bij vijf volwassenen. Men dronk per dag
750 ml, 1.000 ml of 1.500 ml. Bij een dosis van 1.500 ml stelde men in het plasma een significante daling vast van malondialdehyde, een marker van lipidenoxidatie.

Het gehalte van glutathionperoxidase, een belangrijk enzym bij onze antioxidatieve verdediging, was gestegen na elke dosis, maar was ook het grootste bij de 1.500 ml groep.
De onderzoekers concludeerden dat deze effecten niet het resultaat konden zijn van het quercetine-gehalte alleen, maar te danken zijn aan verschillende bestanddelen van de sappen.

Proanthocyanidinen van Ribes nigrum verminderen de door IL-4 en IL-13 gestimuleerde secretie van ontstekingsbevorderende chemokines. IL-4 en IL-13 zijn bekende ontstekingsfactoren bij onder andere atopische astma. Een Canadese studie die in juni 2012 werd gepubliceerd, stelde vast dat anthocyaninen van Ribes nigrum en specifiek cyanidine-3-O-glucoside, de secretie van IL-6 door humane macrofagen remde. IL-6 is een cytokine die een rol speelt bij ontstekingsreacties.

Anthocyaninen oefenen een ontstekingsremmende activiteit uit bij een dagelijkse inname van 300 mg. Dit werd aangetoond in een placebogecontroleerde studie met 120 mannen en vrouwen met een leeftijd tussen 40 en 74 jaar. Anthocyaninen remmen de activatie van NF-κB en hierbij dus ook de inflammatoire respons. De plasmaconcentraties van de ontstekingsbevorderende chemokines IL-8 en IFN-alfa daalden met 25 % ten opzichte van het placebo. Ook de cytokines IL-4 en IL-13 werden geïnhibeerd met respectievelijk 56 en 32 % ten opzichte van de placebogroep.

De onderzoekers besloten dat suppletie met anthocyaninen een rol kan spelen in de preventie en behandeling van chronische inflammatoire aandoeningen door inhibitie van NF-κB en een daling van allerlei ontstekingsmediatoren. Anthocyaninen verminderen oxidatieve stress bij inspanning: onder andere minder carbonylproteïnen in het plasma. Onderzoekers stelden ook een daling vast van de ontstekingsbevorderende cytokines TNF-alfa en IL-6 in plasma verzameld na de inspanning.

Ribes nigrum is ook actief tegen het herpes simplex-virus. Een Japanse studie stelde een inhibitie vast van de aanhechting van het virus op het celmembraan, alsook een remming van de plaquevorming door inhibitie van de eiwitsynthese. Hierdoor kon het herpes simplex-virus zich niet meer vermenigvuldigen. Zwarte aalbessen blijken ook actief tegen influenzavirussen, type A en B. Ook hier is een remming van de plaquevorming vastgesteld.

In een gerandomiseerde cross-overstudie werd bij 144 personen het effect onderzocht van zwarte aalbessensap en sinaasappelsap ten opzichte van een placebodrank. De deelnemers dronken gedurende 28 dagen 250 ml van het fruitsap bij het ontbijt en 250 ml bij het avondeten. 48 personen bleven uiteindelijk over aan het eind van de studie.

De belangrijkste resultaten waren een daling van C-reactief proteïne (CRP) met 11 % en van fibrinogeen met 3 % terwijl de referentiedrank het CRP- en het fibrinogeengehalte deed toenemen met respectievelijk 13 % en 2 %. Een verhoogd gehalte aan CRP en fibrinogeen is geassocieerd met een verhoogd risico op myocardinfarct, perifere arteriële aandoeningen, beroertes en cardiovasculaire dood.

Orale inname van Ribes nigrum anthocyaninen in een dosis van 7,7 mg/kg kan spierstijfheid tegengaan. In Japan werd dit onderzocht bij elf personen die de opdracht kregen om gedurende dertig minuten een tekst te typen. Dankzij de suppletie met anthocyaninen daalde het oxyhemoglobine niet en werd er minder schouderspierstijfheid vastgesteld.  Ribes nigrum kan door verhoging van de perifere bloeddoorstroming spiervermoeidheid en spierstijfheid verminderen.

Bij gekende allergie of hypersensitiviteit voor aalbessen of een van de ingrediënten. Bij oedemen door hart- of nierlijden. Zwarte bessen of het sap ervan worden afgeraden bij kinderen onder de vier jaar wegens het gehalte aan kleurstoffen en salicylzuur.

Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdig gebruik van antihypertensiva. De knoppen van Ribes nigrum werken diuretisch en kunnen dus veranderingen teweegbrengen in de elektrolytenbalans. Men dient ook voorzichtig te zijn indien men een van de volgende geneesmiddelen gebruikt: anti-aritmica, hartglycosiden, theophylline, diuretica en lithium.

Bij gebruik van de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) zijn geen bijwerkingen te verwachten. Er worden bij klinische studies zelden nevenwerkingen gemeld na orale consumptie van de bessen en knoppen van de bessen. Op basis van diverse studies blijkt dat Ribes nigrum goed wordt verdragen tot een dosis van drie keer 1.000 mg per dag.

Ribes nigrum-extract, gestandaardiseerd op 25 % anthocyaninen: twee tot drie keer daags 200 tot 300 mg naargelang de soort aandoening, de ernst van de aandoening en het gewicht van de patiënt.

Synergisme met andere stoffen/producten uit dit compendium.

Lecithine is een wasachtige stof die tot een klasse lichaamsvetten met de naam fosfolipiden en fosfatiden behoort. Ze is een compleet mengsel van fosfolipiden, fosforzuur, twee B-vitaminen en het aminozuur methionine. Lecithine is een dermate belangrijke stof dat de lever haar continu produceert, net zoals ze met cholesterol doet. 73 % van het totale levervet is lecithine, en 30 % van het droge gewicht van de hersenen bestaat uit lecithine.

Lecithine heeft een brede ondersteunende invloed om hart- en bloedvaten jong te houden. Het helpt bij de verlaging van het cholesterolgehalte en is goed voor de bloeddruk. Doordat het de bloedvaten elastisch en jong houdt, zorgt lecithine ook voor een optimale bloedcirculatie. Lecithine is bijgevolg ideaal voor mensen die last hebben van koude handen en voeten. Verder is lecithine een belangrijke steun voor het behouden van een optimale levenskwaliteit. Het helpt ook bij vermoeidheid, in stresssituaties en het is goed voor het immuunsysteem.  Het verhoogt de opneembaarheid van Curcuma!

Lecithine geniet voorts de reputatie als ‘hersenvoedsel’. Studenten die lecithine nemen voor examens, teneinde hun geheugen te verbeteren en effectiever te kunnen studeren, krijgen van recent onderzoek volledig gelijk. Halfweg de jaren zeventig van de twintigste eeuw ontdekten hersenonderzoekers dat lecithine veel nauwer bij zenuwfuncties was betrokken dan eerder werd aangenomen. Choline, een belangrijk onderdeel van lecithine, bleek in het lichaam omgezet te worden in acetylcholine. Acetylcholine is een stof die zenuwimpulsen van de ene zenuwcel naar de andere zenuwcel overbrengt. Hierdoor speelt het een belangrijke rol in het lichamelijke en emotionele gedrag.

De beste natuurlijke bronnen van lecithine zijn ongeraffineerde plantaardige koudgeperste oliën, eierdooiers, noten, zaden en sojabonen. De behandeling van voedsel vernietigt de erin voorkomende lecithine grotendeels.

Lecithine kan uitzonderlijk misselijkheid, verminderde eetlust, verhoogde speekselproductie en zwelling van de mond, tong en lippen veroorzaken.

Vermijden bij allergie voor soja of andere bestanddelen van lecithinegranulaat.