Op voorraad

Aantal
Totaal

45,90

Gebruik

1 tablet per dag

Samenstelling per tablet

Veenbessenextract (cranberry) 500 mg
Vitis Vinifera 100 mg
Ascorbinezuur 80 mg

Bevat geen allergenen

Indicaties

Urinewegen

Verpakking

120 tabletten

 

Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Cranber Plus is een natuurlijke oplossing bij urineweginfecties. Veenbessen-extract (cranberry) ontsmet de urinewegen. Concreet zorgen de gecondenseerde tannines voor het beletten van de aantrekking van de E-coli-bacterie, verantwoordelijk voor urineweginfecties, aan de blaaswand. Het maakt cranberry effectief zowel bij de preventie als bij de behandeling van blaasontstekingen.

Het gebruik van wijnstok voor aandoeningen van de urinewegen gaat terug naar de dertiende eeuw, waar in Engelse kruidenboeken het gebruik ervan wordt beschreven. Druiven hebben een verzachtende en versterkende werking op de membranen van de urinewegen. Ze zijn aangevuld met vitamine C, een natuurlijke versterker van het afweersysteem. Als krachtige antioxidant beschermt vitamine C tegen ontstekingen. Cranber Plus zorgt zo voor een rustgevend en zacht gevoel in de blaas.

Bereidingen van veenbessen zijn effectief in de preventie en de behandeling van blaasontsteking. De meest voorkomende problemen van de urinewegen en de blaas worden veroorzaakt door bacteriën die zich in de urinewegen vermenigvuldigen. Meer dan 90 % van de gevallen van blaasproblemen wordt veroorzaakt door de E-colibacterie. De zogenaamde uropathogene E-coli (UPEC) heeft kleine haartjes, fimbriae, die zich hechten aan het epitheel van de urinewegen. Deze haartjes bevatten een bindingsstof FimH, een zogenaamd type 1 adhesine.

Cranberry fungeert als ontsmetter van de urinewegen. Concreet zorgen de gecondenseerde tannines voor het beletten van de adhesie van uropathogene E-coli aan de blaaswand. Dit gebeurt door het losweken van de haartjes van de E-coli. Op die manier worden de bacteriën via de urine weggespoeld alvorens ze schade kunnen berokkenen.

Aangeraden wordt Cranberry niet te geven aan kinderen onder de twaalf jaar, tenzij op voorschrift. Te vermijden bij allergie aan Cranberry (uiterst zeldzaam).

Het sap moet in hoge dosissen worden ingenomen waardoor eventueel maagklachten, buikpijn en diarree kunnen optreden (door looistoffen). Aangeraden wordt geconcentreerd Veenbessen-extract in te nemen. Bij koorts, bloed in de urine, onvermogen om te plassen of lendenpijn moet altijd een arts worden geraadpleegd.

Er zijn geen interacties bekend.

De voorkeur gaat uit naar een sterk geconcentreerd Veenbessen-extract (bijvoorbeeld 25:1) dat meer gecondenseerde tannines bevat en bij voorkeur een time released afgiftesysteem heeft. Veenbessensap zelf is heel bitter en wordt daarom vaak gemengd met 80 % suikerwater, zodat men ook heel wat calorieën binnenkrijgt.

  • Geconcentreerd veenbessensap (gestandaardiseerd op 90 % vaste bestanddelen); 500 mg per dag (bijvoorbeeld twee keer 250 mg of één keer 500 mg); tot twee keer 500 mg/dag;
  • Geconcentreerde cranberries, gestandaardiseerd om 11 tot 12 % kininezuur te bevatten: twee keer daags 300 tot 400 mg.

Cranberry werkt synergistisch met vochtafdrijvende kruiden als Juniperis communis (Gewone jeneverbes), Solidago virgaurea (Echte guldenroede) en Petroselinum crispum (Peterselie) en/of Apium graveolens (Selderij) bij blaasontsteking. Ter preventie van blaasinfectie synergistisch met Arctostaphylos uva ursi (Berendruif) en met Allium sativum (Knoflook) om de weerstand tegen blaasontstekingen te verhogen.

De Wijnstok is een klimplant die zich vasthecht met ranken die tegenover de bladeren staan. De bladeren zijn aan de bovenkant glanzend donkergroen, onderaan lichtgroen, meestal onbehaard. Ze staan verspreid, zijn gesteeld, voorzien van afvallende steunblaadjes, handlobbig ingesneden met drie tot vijf spitse lobben, grof stekelpuntig getande bladranden en een hartvormige voet.

In Engelse kruidenboeken duikt het gebruik van druiven voor aandoeningen van de urinewegen op vanaf de dertiende eeuw. Druiven hebben een specifieke werking op de membranen van de urinewegen. Het werkt verzachtend en versterkend. Het is eveneens werkzaam bij niergruis en nierstenen en blaasgruis en blaasstenen. Het kan worden gebruikt bij blaasontsteking en voor chronische nierproblemen in een holistische aanpak.

Het gebruik tijdens de zwangerschap wordt afgeraden. Verder moet men geen extra vitamine C gebruiken tijdens de innameperiode van druiven, dit doet de werking van de arbutine teniet. Volgens de Duitse Commissie E, die de werking van kruiden wetenschappelijk onderzoekt, mag het niet langer dan een week gebruikt worden, en moeten kinderen onder de twaalf jaar het kruid vermijden.

Door de hoge concentratie aan looistoffen kan het bij gevoelige personen aanleiding geven tot maagklachten, misselijkheid en braken. Andere zeldzame bijwerkingen zijn prikkelbaarheid, slapeloosheid en hartkloppingen.

Er zijn geen interacties bekend.

De gemiddelde aangewezen dagdosis is het equivalent van 10 gram of 3 gram per keer, drie tot vier keer per dag; of 400 tot 840 mg hydrouinonederivaten, berekend als watervrije arbutine.

Druiven gaan goed samen met Duizendblad voor infecties aan de urinewegen. Voor de smaak kan men wat Pepermunt toevoegen. Bij een acute ontsteking gaat het heel goed samen met Kamille. Bij een chronische ontsteking ook met Guldenroede en Jeneverbes.

Van alle vitamines verschaft vitamine C de breedste waaier aan voordelen. Zo gaat het in de eerste plaats stress tegen. In periodes van hevige stress en druk zal het gehalte vitamine C in het lichaam dalen. Extra vitamine zal ervoor zorgen dat de effecten van het stresshormoon worden verminderd.

Ook speelt het een rol bij de versterking van het immuunsysteem. Vitamine C activeert het afweersysteem, vult de antioxidanten in het lichaam aan en versnelt herstel na ziekte. De beste vormen van vitamine C zijn de zogenaamde ‘ontzuurde’ vormen. Dit zijn de mineraalascorbaten, die milder zijn voor de maagwand en beter worden opgenomen. Onderzoeken naar de farmacologische werking van mineraalascorbaten hebben aangetoond dat de resorptie twee keer zo snel verloopt in vergelijking met de toediening van vitamine C in de vorm van ascorbinezuur.

Vitamine C zorgt voor een betere opname van ijzer in het bloed en een makkelijkere omzetting van foliumzuur, wat een positieve invloed zal hebben op de hematocrietwaarde.

Het lichaam kan zelf geen vitamine C aanmaken. Daarom moeten we het via de voeding binnenkrijgen. De gele of rode paprika is in verhouding een grote bron van vitamine C onder de groenten. Bij fruit is dit de kiwi. Een sinaasappel bevat naar verhouding veel minder vitamine C. Een uitgeperste sinaasappel bevat ongeveer evenveel vitamine C als een sinaasappel die wordt gegeten.

Vitamine C verlaat het lichaam in kleine hoeveelheden via de urine. Om gezond te blijven zijn daarom telkens nieuwe vitamines via het voedsel nodig. Dit maakt een dagelijkse inname van extra vitamine C noodzakelijk. Een tekort aan vitamine C uit zich in bot- en spierpijn, rode vlekken, bloeduitstortingen en kan leiden tot bloedarmoede.

Tijdens de zwangerschap en borstvoeding wordt een megadosis vitamine C ontraden.

Vitamine C is volkomen ongevaarlijk. De veiligheid van megadoseringen vitamine C is vastgesteld in tenminste acht placebogecontroleerde dubbelblinde studies en klinische studies zonder placebo, waarbij gedurende drie jaar dagelijks tot 10.000 mg vitamine C werd ingenomen. Berichten die stellen dat hoge doses vitamine C calciumoxalaat nierstenen kan veroorzaken zijn terug te voeren op een oude studie waarbij het oxaalzuur (naar later bleek) pas in de reageerbuis was ontstaan.

Vitamine C verhoogt de absorptie van ijzer, verlaagt de absorptie van koper en verstoort de bloedtest voor vitamine B12. Interacties met reguliere of natuurgeneesmiddelen zijn mogelijk. Raadpleeg hiervoor een deskundige.

Hoeveel vitamine C we nodig hebben, is onderwerp van felle discussies. De doseringsadviezen die gegeven worden variëren voor gezonde personen tussen 60 mg en 18.000 mg per dag. Bij ziekte en stress kunnen de doseringsadviezen nog verder oplopen.

Vaak wordt als bovenlimiet de zogenaamde ‘bowel tolerance’ aangehouden: de hoeveelheid vitamine C die net geen diarree veroorzaakt. Niet-opgenomen vitamine C verdwijnt namelijk naar de dikke darm, waar het water aantrekt en zo (osmotische) diarree veroorzaakt.

Bij hogere doseringen vitamine C wordt aangeraden een vitamine C ascorbatenpoeder te gebruiken. Het is belangrijk de vitamine C-inname over de dag te spreiden om een evenwichtige opname te krijgen. Drie gram over de dag verspreid is veel effectiever dan één keer per dag vijf gram vitamine C. Vitamine C-kauwtabletten en een vitamine C-ascorbatenpoeder zijn voor dit doel zeer geschikt.

Vitamine C blijkt een goed huwelijk te hebben met vitamine K.